DAT WIL IK EVEN KWIJT : Kombinatie laat huurder in de kou staan!

DAT WIL IK EVEN KWIJT - Begin april vorig jaar ben ik met mijn gezin (vrouw, zoon van toen 3 en dochter van toen 1) in een huis getrokken van woningbouwvereniging De Kombinatie aan de Sniplaan in Zeist.

Dit huis was net helemaal gerenoveerd. Na een paar weken komt de buurman klagen over geluidsoverlast. Ten eerste mijn dochter die huilt (ze lag met haar slaapkamer naast de slaapkamer van de buren) als ze wakker wordt en van de deuren die ze dicht horen gaan. Om dit op te lossen hebben we dezelfde dag nog alle deuren helemaal volgeplakt met van die viltjes die je onder je stoelpoten plakt. Ook ging ik sindsdien direct mijn bed uit als mijn dochter huilde. Dit betekende dat ik in ieder geval elke morgen om 06:00 uur met haar beneden zat en vaak ’s nachts ook.

Intussen leerden we de buurt een beetje kennen. ‘Volks’ is een goede omschrijving. In de rest van de straat woont veel familie van onze buren maar die zijn allemaal met ze gebrouilleerd en horen we verhalen van onze buren zoals dat mijn buurman al eerder een vrouw bewusteloos heeft geslagen, dat hij bij de renovatie het bouwpersoneel bedreigd heeft (op een gegeven moment begonnen die niet met werken voor 09:30) en heeft hij de projectleider van De Kombinatie bedreigd. Dit laatste heeft de projectleider (Koos Hofman) ons zelf gezegd. Onze buren zijn een man en vrouw van een jaar of 55 à 60.

Op een gegeven moment zegt de buurman mij vrouw ineens geen gedag meer. Drie weken later, op een zaterdagmorgen, komt mijn vrouw naar boven waar ik sta te douchen met de kinderen. Angstig zegt ze dat de buurman op het raam stond te bonken. Met bovenstaande verhalen in het achterhoofd en zijn gedrag de laatste weken, heeft mijn vrouw besloten niet open te doen. ’s Middags is mijn vrouw weg en ben ik thuis met de kinderen. Om een uur of zes, kinderen al in pyjama, komt mijn vrouw thuis maar hoor ik mijn buurman buiten al schreeuwen. Ik hoor hem nog net roepen: “Als jouw vent een kerel is, komt hij naar buiten!’.

Op dat moment doe ik het raam in de keuken open en vraag wat er aan de hand is. Hij komt meteen dreigend op me af en begint tegen het raam te duwen en te roepen dat we asocialen zijn en dat we alleen maar herrie maken. Ik heb hem aangegeven wat we allemaal doen (ik zat nog steeds ’s nachts en ’s ochtends vroeg beneden). Echter, hij liet mij niet één keer uitspreken. Ik heb hem gezegd dat hij mij aan het woord moest laten maar hij begon tegen het raam te slaan en riep dat ik nu oorlog had, dat ik naar buiten moest komen en dat hij me dood zou maken. Mijn vrouw was inmiddels binnen (huilend, net als de kinderen) en deed het kantelraam dicht. Op dat moment pakte de buurman een stoeltje bij ons uit de tuin en probeerde dat door het voorraam te slaan. Snel deden wij het gordijn dicht maar zagen nog wel dat hij de groencontainer naar binnen probeerde te gooien. Wij hebben snel 112 gebeld en de buurman sprong bij de buurvrouw in de auto en reden weg.

’s Avonds nog politie in huis gehad en de hele rataplan. Om het kort te houden: hiervan hebben we na veel discussie met de politie aangifte gedaan en de woningbouwvereniging op de hoogte gebracht. Naar aanleiding hiervan is bureau Slachtofferhulp bij ons langs geweest (vooral voor vrouw en kinderen die doodsbang waren in en om eigen huis). Daarna nog een keer onze auto bekrast, we kunnen niet bewijzen dat de buurvrouw dat heeft gedaan maar ze liep ineens wel om onze auto heen aan de overkant van de straat (aangifte gedaan), zijn we nog een keer bedreigd (eerst ik, toen mijn vrouw en toen mijn beide kinderen (“ik pak die kleine ook wel” terwijl hij naar onze kinderen wijst) (aangifte gedaan) en toen mijn vrouw mijn zoon (toen net 4) naar school bracht en langs de tuin van de buren liep, werden ze beide helemaal verrot gescholden (kutwijf, kuthoer en asocialen en mijn zoon was een hoerenjong). Mijn vrouw durfde daarna niet meer naar huis maar de politie kon zogezegd niets doen. Toen heb ik gebeld en mocht ze alsnog aangifte komen doen.

Ter informatie: wij zijn in deze hele periode gewoon doorgegaan met het zo stil mogelijk leven. Onze dochter wist dat als ze maar even ging huilen uit bed gehaald werd dus die sliep uiteindelijk hele nachten bij ons in bed. Ook hebben we de buren verder genegeerd en hebben we dus nooit gereageerd; ook niet toen zij begonnen te treiteren (begin van de avond, als de kinderen net op bed liggen, beginnen met slaan op de muur, boren en dergelijke. En dan steeds opnieuw tot een uur of 22:00.

Uiteindelijk heb ik stampij gemaakt bij de politie waardoor een en ander eindelijk goed opgepakt werd en ook bij De Kombinatie werd iets van actie ondernomen. Ik heb een advocaat ingeschakeld om te zorgen dat het nu eindelijk eens opgelost werd. Echter, de buurman kreeg alleen maar een waarschuwing van De Kombinatie en dat mijn vrouw en kinderen in een huis woonden waarin ze zich onveilig, onprettig en doodziek voelden, leek ze niet veel uit te maken. Waarop wij dus maar hebben besloten weer te gaan verhuizen.

Ik heb De Kombinatie vriendelijk verzocht om de tafel te gaan omdat ik vind dat een verhuisvergoeding op zijn plek was omdat we het huis nooit hadden aanvaard als De Kombinatie de informatie over de buurman met ons had gedeeld. Daardoor heb ik nu twee keer in één jaar de kosten van een verhuizing. Eind december hebben we een huis gekocht en liet de De Kombinatie weten dat ze niet gingen betalen.

Mijn advocaat heeft de argumenten betwist en die zijn ook aantoonbaar incorrect. Er is nog wat contact over en weer geweest waarbij De Kombinatie zich in allerlei bochten wringt, de waarheid verdraait en het uiteindelijk zelfs opneemt voor de buurman om zo maar geen schuld te hoeven bekennen. Dit heb ik allemaal zwart op wit (ingescande faxen), net als de aangiftes overigens. Begin januari is de buurman eindelijk verhoord door de politie en gaat de zaak verder naar justitie.

Wij zijn intussen verhuisd maar achteraf gezien is het natuurlijk van de zotte dat wij ons netjes hebben gedragen, de buren zich tenminste 3 keer zo hebben misdragen dat aangifte gedaan is, De Kombinatie vooraf van onze buren op de hoogte was en het huis desondanks aangeboden hebben voor gezinnen met kinderen en ons niet hebben geïnformeerd wat er toe leidde dat we moesten verhuizen en dat ze daarvoor verder geen enkele verantwoording wilde nemen en de feiten zo verdraaid dat wij de schuld bijna in de schoenen geschoven kregen.

Als laatste: toen wij de huur opzegden, hebben we aangegeven waarom en twee weken later werd hetzelde huis op de website van De Kombinatie aangeboden zonder enige opmerking over de buren (volgens één van hun faxen aan ons wel het beleid). ’s Middags werd ik gebeld door een kandidaat huurder die een afspraak wilde maken om het huis te bezichtigen. Ten eerste heb ik nooit toestemming gegeven voor het doorgeven van mijn telefoonnummer en tijdens het gesprek met meneer (met een kind van 4) heb ik in het kort verteld waarom wij weggingen. Hij schrok zich te pletter en heeft De Kombinatie meteen laten weten het daarom niet te doen. Ik kreeg van De Kombinatie (in een fax) te horen dat ik De Kombinatie hiermee schade aandoe.

Ter informatie over mijn gezin: Ik ben 34, werk als accountmanager bij een drukkerij, heb twee studies afgerond en doe het nodige vrijwilligerswerk, mijn vrouw werkt ook gewoon twee dagen per week en mijn kinderen zijn ook normale kinderen van 1 en 4. Dit om het beeld van ‘asocialen’ weg te nemen.

REDACTIE : op de website van SPITS staat ook dit verhaal. Tevens staat daar ook een reactie van de woningbouwvereniging. Een link naar dat artikel : http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2012/01/buurtterreur-verjaagt-jong-gezin

 

 

DAT WIL IK EVEN KWIJT is een rubriek waar inwoners van Zeist hun ongenoegen mogen uiten over allerlei onderwerpen. Slotstadnieuws is niet verantwoordelijk te stellen voor de inhoud of waarheden in deze teksten. Slotstadnieuws kopieerd 1 op 1 de teksten maar, haalt wel teksten die beledigend, haatdragen of persoonlijk gericht zijn weg.